De Binnenwereld (Gevoelens & Emoties)

Het verschil tussen een snelle emotie en een dieper liggend gevoel

Laten we beginnen met het uitleggen van het verschil tussen emoties en gevoelens. Ze lijken veel op elkaar, maar als we naar de werkelijke betekenis kijken, zijn ze totaal verschillend.

Emoties zijn directe, acute reacties van ons systeem. Denk aan een spontane lach, een traan, of een plotselinge golf van angst in het drukke verkeer. Deze emoties zijn in wezen van korte duur. Uit onderzoek blijkt dat een pure emotie biologisch gezien maar tussen de 8 en 10 seconden duurt, met een maximum van 90 seconden. Duurt de emotie langer? Dan wordt deze ofwel vastgehouden door ons verstand (het ego), of we zijn op dat moment onbewust de emoties van de mensen om ons heen aan het absorberen.

Een gevoel is iets heel anders. Dit is een dieper liggende, opgeslagen energie. Michael Singer noemt dit in zijn boeken een Samskara, maar je kunt het simpelweg zien als een energetische blokkade of een oude knoop in je buik. Als de oppervlakkige emotie allang voorbij is, blijft die diepe energetische lading achter in jouw innerlijke container, wachtend op de volgende trigger.

Om te begrijpen hoe zo’n energetische blokkade ontstaat en waarom we daar vervolgens zoveel over gaan nadenken, moeten we kijken naar de samenwerking tussen ons lichaam en ons hoofd. Want zodra er ergens energie vastloopt, schiet ons verstand direct te hulp om de situatie te analyseren.

Dit vergt een beetje uitleg. Zoals we eerder hebben besproken, werkt alles in ons lichaam met pulsen en energie. Ons verstand slaat informatie bewust en onbewust op. Het dient als een archief—een actief geheugen dat bijvoorbeeld precies weet hoe je je lichaam moet bewegen.

Maar dit archief slaat niet alleen feiten op; het bewaart ook de emotionele lading van herinneringen. En zodra een oude knoop in je buik wordt geraakt, trekt het verstand direct die oude mappen uit de kast.

Opgeslagen energie in de buik

Deze onverwerkte emoties bewaren we met onze wilskracht onbewust diep in onze buikregio. Dit klinkt misschien apart, maar als je goed oplet op je lichaam, herken je het meteen. We voelen boosheid vaak letterlijk vanuit onze buikregio naar boven komen. En herinner je je nog van vroeger, toen je weleens werd betrapt als je niet helemaal de waarheid sprak? Het voelde alsof iemand je direct een flinke duw in je buik gaf.

Ons energiesysteem hoort van nature open te zijn en vrij te stromen. Wanneer er een gebeurtenis plaatsvindt die we op dat moment niet kunnen verwerken, reageren we instinctief op twee manieren:

1. Wegduwen (Onderdrukken & Weerstand): Als een ervaring pijnlijk, eng of ongemakkelijk is, willen we deze niet voelen. We duwen de emotie of de gedachte snel weg.
2. Vasthouden (Vastgrijpen & Klampen): Als een ervaring juist heel fijn is, willen we deze vasthouden en herhalen. We klampen ons eraan vast uit angst om het fijne gevoel te verliezen.

In beide gevallen blokkeren we de natuurlijke stroom. Deze energie zet zich vast in de buikregio als een energetische blokkade. Telkens wanneer een situatie in het heden lijkt op die oude ervaring, wordt de knop geraakt en vlamt de oude pijn of angst direct weer op.

• Het voorbeeld van Weerstand (Iets niet willen): Je krijgt milde kritiek van een collega. Je voelt een steek van onzekerheid in je buik. Omdat je dat rotgevoel niet wilt voelen, slik je het snel in, zet je een masker op en ga je extra hard aan het werk. Dit is controle. De energie kan er niet uit en wordt opgeslagen als een nieuwe knoop in je buik. De volgende keer dat iemand een opmerking maakt, schiet je direct in de verdediging.
• Het voorbeeld van Gehechtheid (Iets juist wél willen): Je hebt een fantastisch, magisch moment op vakantie tijdens een zonsondergang. Je voelt je intens gelukkig. Maar in plaats van er in het Nu van te genieten, fluistert je verstand: "Dit mag nooit meer voorbijgaan, hoe kan ik dit vasthouden?" Je bent al bezig met controle. De vakantie is voorbij, en elke keer als het regent, voel je een leegte omdat je die specifieke energie weer wilt 'hebben'. Je leeft in de herinnering, niet in het Nu.

Alles in ons lichaam hoort te stromen, te pulseren en signalen te sturen: ons bloed, geluid, beeld, impulsen en onze energie. Als de energie niet vrij kan bewegen, is de cirkel niet compleet en raken we uit balans.

Hoe groot is jouw container?

Als je naar deze twee tastbare voorbeelden kijkt, kun je je dan een voorstelling maken van hoeveel energetische blokkades een mens in de loop van zijn leven kan verzamelen? Mocht je hier nu van schrikken, probeer dan eens niet te denken aan hoe groot die container is of hoeveel erin gestopt is. Denk liever aan hoe ongelooflijk krachtig jij als mens bent dat je dit allemaal kunt dragen. Het aantal blokkades zegt bovendien niets over hoe gelukkig of ongelukkig je bent.

Om te laten zien dat dit bij iedereen zo werkt—zelfs als je denkt dat je je leven perfect op orde hebt—het volgende voorbeeld:

Stel je een heilige voor die zijn hele leven in een tempel heeft gewoond. Hij heeft nooit echte hindernissen of tegenslagen ervaren. Na dertig jaar verlaat hij de tempel en trekt de wereld in. Plotseling wordt hij geconfronteerd met diepe armoede; hij ziet mensen die geen eten hebben. Alleen al deze intense beleving kan de man volledig uit balans brengen. Als zijn verstand weigert te accepteren dat de realiteit op dat moment zo is, slaat hij deze gedachten op als een weerstand. Een nieuwe energetische blokkade is geboren.

Hoe ga je hier nu mee om, zodat ervaringen geen blijvende blokkades worden? In de basis zijn er twee simpele vragen die je jezelf kunt stellen: Kan ik aan deze situatie concreet iets veranderen? Zo ja, doe dat dan. Zo nee, dan is het aan mij om de situatie te leren accepteren.

Dat klinkt kort en misschien te makkelijk, maar het is een diep proces dat begint met bewustzijn. Hoe meer ervaringen je bewust mag beleven en reflecteren met De Pauze als rode lijn, des te natuurlijker dit je afgaat. Het leven is simpelweg niet zo zwart-wit. We hoeven andermans leermomenten, patronen of levensomstandigheden niet altijd te begrijpen of op te lossen; we dienen ze in de eerste plaats te accepteren. Dit is hun groei, ook al staat het soms haaks op wat wij ervan vinden.

Door de buitenwereld te laten zijn zoals hij is, ontstaat er ruimte voor onvoorwaardelijke liefde. Je kijkt met open ogen naar de situatie, zonder dat jouw innerlijke huis direct in de weerstand schiet. En vanuit die rustige aanwezigheid kun je, wanneer dat passend is, heel simpel een helpende hand bieden, een luisterend oor zijn of een vriendelijk woord schenken aan iemand die moppert in de winkel. Juist die kleine, ongedwongen gebaren kunnen een situatie volledig transformeren.

Hoe we de rolluiken openen

Door De Pauze steeds vaker toe te passen, worden we ons langzamerhand bewust van de dynamiek tussen onze gevoelens en gedachten. Je gaat merken dat een dieper gevoel (de getriggerde energie) vrijwel direct wordt gevolgd door een stroom aan gedachten. Je verstand probeert namelijk vliegensvlug een logische oplossing te zoeken voor de oncomfortabele emotie die jij ervaart.

Voor nu is de belangrijkste stap: laat het gevoel er simpelweg zijn. We hoeven er niks aan te veranderen. Loop de volgende drie stappen rustig door zodra er binnenin iets stormt:

• Herken het: Merk op wat er gebeurt. Ah, er wordt een oude energetische blokkade of een knoop in mijn buik geraakt. Dit is de waarnemer die de opgeslagen energie opmerkt.
• Ontspan: Haal de controle direct van je spieren af. Laat jezelf even bewust doorzakken in je stoel of laat je schouders losjes hangen. Sluit als je dat prettig vindt even je ogen, haal rustig adem en focus je bij het uitademen op volledige ontspanning. Als je wilt, kun je zachtjes je hand leggen op de plek in je buik of borst waar je de energie voelt drukken.
• Laat het door je heen gaan: Geef de energie de ruimte om te passeren, net zoals beeld en geluid door je heen bewegen. Zie het als een tijdelijke storm die door je innerlijke huis waait. Je hoeft er helemaal niets mee te doen; je hoeft het alleen maar te laten passeren.

We komen hier in de volgende artikelen nog uitgebreid op terug. Stapje voor stapje. Want zo gaan de mooiste levenslessen.

Tot snel!

Heel veel liefs,

Johnny