Voorgeschiedenis
Een paar jaar geleden was ik iemand die altijd 'aan' stond. Ik werkte hard, nam zelden echt vakantie en draaide talloze uren. Als interne ICT-medewerker was ik ook na werktijd altijd beschikbaar. Er zijn tijden geweest dat ik in mijn eentje drie vestigingen ondersteunde en hield de servers operationeel voor zo'n 300 collega’s.
Op papier klonk dat als een enorme prestatie, en eerlijk gezegd voelde dat voor mij toen ook zo. Maar de realiteit was dat mijn humeur, geduld en mentale gezondheid een flinke klap kregen. Dat bleef niet onopgemerkt. Ik kon fel uit de hoek komen, was kortaf en bestempelde mensen soms zelfs als 'stomme eindgebruikers' als ze niet direct zelfstandig nadachten. Ik liet me volledig leiden door mijn emoties, en omdat ik een open boek ben, uitte ik die ook ongefilterd. Ook thuis was ik niet altijd de leukste versie van mezelf; luisteren en geduld behoorden simpelweg niet tot mijn sterkste eigenschappen. Gecombineerd met mijn eigen trekjes—ik was overactief, hield mezelf geïsoleerd, had last van smetvrees en was niet bepaald een 'mensen-mens'—vormde dit een duidelijk beeld van wie ik destijds was.
De Verandering
Iets meer dan twee jaar geleden werd ik wakker. Ik besefte dat dit geen manier van leven was. "Dit moet anders kunnen," dacht ik, "zo wil ik niet naar het einde van mijn leven toeleven".
Ik kwam in contact met mensen die het leven op een andere manier benaderden en zij gaven me een frisse kijk op mijn bestaan. Zo begon mijn pad van verandering. In het begin verdwaalde ik volledig in de eindeloze mogelijkheden: meditatie, ademtechnieken, mindfulness en talloze methoden voor gedragsverandering. Ik verslond video’s en boeken—terwijl ik vroeger nooit las—in een poging te ontdekken hoe ik mezelf kon transformeren.
Ongeveer een half jaar geleden bereikte ik een punt waarop ik alles wat ik had geleerd, durfde los te laten. Ik nam afstand om te zien wat nu werkelijk de rode draad was in al deze lessen. Verandering is goed, maar door té veel tegelijk te willen doen, raak je het pad juist kwijt. Terwijl ik alles in stilte bekeek, kwam de kern naar boven drijven: Bewustzijn.
Hoe ik dat zo zeker wist? De rode draad valt niet zomaar uit de lucht; het is iets wat je in het dagelijks leven al uitvoert, of je je daar nu bewust van bent of niet. Door hier stap voor stap meer aandacht aan te schenken, groei je als mens. De wereld om je heen verandert mee met wat jij uitstraalt.
Wat is 'De Pauze'?
De Pauze is onlosmakelijk verbonden met dit bewustzijn. Of het nu gaat om emoties, gedachten, gevoelens of alles wat via onze vijf zintuigen binnenkomt: De Pauze stelt je in staat om van binnenuit te leven. Het geeft ons de ruimte om te genieten van alle prikkels en sensaties die in ons lichaam opkomen.
Of het nu gaat om de rust van de natuur met een zacht briesje en zonnestralen, of om iemand die zich op een geïrriteerde manier tegenover je uitlaat: we voelen die energieën in ons opkomen. Ik noem het bewust energieën, omdat ons lichaam en onze zintuigen werken met signalen die voortdurend pulseren.
Neem bijvoorbeeld een wandeling in de natuur. Die rust is heerlijk, totdat een paar blaffende honden de stilte verstoren. Je voelt dan direct iets opkomen vanuit je onderbuik. Je kunt daar direct op reageren, maar dan verandert niet alleen jouw stemming, maar waarschijnlijk ook die van de hondeneigenaar.
Er is echter een andere weg. Je voelt de prikkel, je neemt De Pauze (je ervaart de sensatie gedurende 2 à 3 seconden) en je kiest voor acceptatie. Je ziet het geluid van de honden als iets natuurlijks, net als een fluitend vogeltje of een stromende beek. Vanuit die rust antwoord je met een vriendelijke stem: "Wat een mooi weertje, hè?"
Door de bewustwording die ontstaat wanneer je De Pauze toepast, leer je te antwoorden op het leven in plaats van er simpelweg op te reageren. Mijn schrijven gaat over deze ontwikkeling—de reis die ik zelf doormaak en die ik graag met anderen deel. Hoe mooi zou het zijn als we net even anders met onszelf en ons lichaam omgaan? Ik ben benieuwd hoe de wereld eruit zou zien als we allemaal die pauze zouden nemen.